Aktualności

95-083 Lutomiersk
ul.Kościuszki 5

Umiłowani w Panu Siostry i Bracia!

Rok 2018 jest obchodzony w Kościele w Polsce jako Rok Świętego Stanisława Kostki. Ten młody polski szlachcic podobnie jak Samuel usłyszał Boga, wołającego go po imieniu. I jak Samuel odpowiedział: „Mów, Panie, bo sługa Twój słucha!”(1 Sm 3,9), a następnie z determinacją poszedł pełnić wolę Bożą wbrew wszelkim przeciwnościom. Świętego Stanisława Kostkę pragniemy zaprosić dzisiaj, aby stał się patronem rozpoczętego właśnie nowego roku. O tym wyborze zdecydowała zarówno 450. rocznica jego śmierci, jak i program duszpasterski Kościoła w Polsce. Jeśli mamy w tym roku rozważać osobę i dary Ducha Świętego dane w sakramencie bierzmowania, nie może być lepszego patrona niż ten, który został uzdolniony przez Ducha Świętego do „mężnego wyznawania wiary” w dojrzały i niebanalny sposób.Ponad to ważnym motywem ogłoszenia roku 2018 Rokiem  Świętego Stanisława Kostki jest także zwołany na październik w Rzymie Synod Biskupów, poświęcony młodzieży i rozeznawaniu powołania. Dobre przygotowanie do tego Synodu jest wspólnym zadaniem dla duszpasterzy, rodziców i wychowawców a także młodzieży, której przez całe stulecia patronował i nadal patronuje św. Stanisława Kostka. W 100. rocznicę odzyskania niepodległości nie zapominajmy również, że już w 1674 roku a więc jeszcze przed kanonizacją bł. Stanisława Kostki, papież Klemens X ogłosił go patronem Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego.

  1. Dla Boga i ojczyzny

Święty Stanisław Kostka urodził się w 1550 r. w Rostkowie na Mazowszu. Jego ojciec był kasztelanem, a krewni zajmowali znaczące stanowiska w Polsce Jagiellonów i Wazów. Wraz z bratem wysłany został do elitarnego kolegium jezuitów w Wiedniu. Stanisław szybko zrozumiał, że nauka jest wstępem do świadomego podejmowania służby Kościołowi i społeczeństwu. Zapisano, że uczył się, „aby podobać się Bogu i ludziom […], a w przyszłości ojczyźnie i sobie samemu przynieść korzyść”. To pierwsza lekcja, jaką otrzymujemy dzisiaj od św. Stanisława Kostki.

Znalezione obrazy dla zapytania kolęda

Dla wielu rodzin wizyta duszpasterska jest wyzwaniem. Ksiądz nie stoi już daleko na ambonie, ale przychodzi do naszego domu, żeby modlić się i rozmawiać. Jak się przygotować do takiej wizyty? Jakie rzeczy przygotować?
Jednym z ważnych elementów kolędy jest błogosławieństwo domu i domowników. Wymaga to przygotowania kilku rzeczy przed wizytą:                                                                                      

  1. Stół nakryty białym obrusem
  2. Naczynie ze święconą wodą
  3. Kropidło
  4. Stojący krzyż
  5. Zapalone świece
  6. Biblia

Jeśli nie mamy akurat święconej wody, należy nalać zwykłej wody z kranu do miseczki i poprosić księdza na początku wizyty o jej pobłogosławienie.

Jak przebiega wizyta?
Ksiądz wchodząc do domu, wita się zazwyczaj słowami: „Pokój temu domowi!”, na co odpowiadamy: „I wszystkim jego mieszkańcom”. Następnie podchodzi do przygotowanego przez nas stołu, na którym znajduje się krzyż i palą się świeczki i rozpoczyna modlitwę. Po uczynieniu znaku krzyża odmawiamy wspólnie, jak jedna rodzina, modlitwę „Ojcze nasz”. Następnie kapłan modli się nad domownikiem jedną z czterech możliwych modlitw: „Pobłogosław Panie, Boże Wszechmogący, to mieszkanie, aby w nim trwały: zdrowie i czystość, dobroć i łagodność oraz wierność w wypełnianiu Twoich przykazań; aby zawsze składano Ci dzięki. A błogosławieństwo Twoje niech pozostanie na tym miejscu i nad jego mieszkańcami teraz i na zawsze. Amen”.

Później ksiądz, kropiąc domowników wodą święconą, błogosławi ich słowami: „Niech to mieszkanie i wszystkich w nim mieszkających błogosławi Bóg Ojciec i Syn i Duch Święty. Amen”. Kiedy zostaniemy pokropieni, pobożnie jest się przeżegnać.

Po tych obrzędach warto zaproponować księdzu miejsce siedzące, gdyż przechodzimy do rozmowy. Tutaj nie ma ściśle wyznaczonych tematów, ksiądz jednak zazwyczaj chciałby lepiej poznać swoich parafian. Najlepiej przyjąć zatem zasadę życzliwego słuchania i rozumienia: ksiądz nie ma złych intencji, kolędowanie i poznawanie swoich parafian jest jego obowiązkiem. Rozmowa trwa zazwyczaj kilka/kilkanaście minut. Po zakończeniu rozmowy pomagamy księdzu ubrać płaszcz i żegnamy się.

Czego nie robić?
Jest kilka rzeczy, których na pewno nie wypada robić podczas wizyty duszpasterskiej:

  1. Pamiętajmy o wyłączeniu telewizora.
    Przeszkadza on w skupieniu zarówno podczas modlitwy jak i rozmowy.
  2. Nie proponujmy alkoholu.
    Pamiętajmy, że ksiądz ma do obejścia tego dnia wiele rodzin. Gdyby każda proponowała księdzu lampkę wina, prawdopodobnie do ostatnich domostw doczołgali by się tylko najwytrwalsi.
  3. Nie zagadujmy na siłę.
    Musimy mieć na uwadze, że nie jesteśmy jedyną rodziną, którą ksiądz odwiedza tego dnia. 
19 stycznia
Święty Józef Sebastian Pelczar, biskup
Święty Józef Sebastian Pelczar - obraz kanonizacyjny
Józef urodził się 17 stycznia 1842 roku w Korczynie koło Krosna, w rodzinie Wojciecha i Marianny, średniozamożnych rolników. Jeszcze przed urodzeniem został ofiarowany Najświętszej Maryi Pannie przez swoją pobożną matkę. Ochrzczony został w dwa dni po urodzeniu. Wzrastał w głęboko religijnej atmosferze. Od szóstego roku życia był ministrantem w kościele parafialnym. Po ukończeniu szkoły w Korczynie kontynuował naukę w Rzeszowie. Zdał egzamin dojrzałości w 1860 roku i wstąpił do seminarium duchownego w Przemyślu. 17 lipca 1864 r. przyjął święcenia kapłańskie. Podjął pracę jako wikariusz w Samborze. W 1865 r. został skierowany na studia w Kolegium Polskim w Rzymie, na których uzyskał doktoraty z teologii i prawa kanonicznego. Oddawał się w tym czasie głębokiemu życiu wewnętrznemu i zgłębiał dzieła ascetyków. Zaowocowało to jego pracą zatytułowaną Życie duchowe, czyli doskonałość chrześcijańska. Przez dziesiątki lat służyła ona zarówno kapłanom, jak i osobom świeckim.
Po powrocie do kraju w październiku 1869 r. został wykładowcą teologii pastoralnej i prawa kościelnego w seminarium przemyskim, a w latach 1877-1899 był profesorem i rektorem Uniwersytetu Jagiellońskiego. Obok zajęć uniwersyteckich był również znakomitym kaznodzieją, zajmował się też działalnością kościelno-społeczną. Odznaczał się gorliwością i szczególnym nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu, do Serca Bożego i Najświętszej Maryi Panny, czemu dawał wyraz w swej bogatej pracy pisarskiej i kaznodziejskiej. Podczas pobytu w Krakowie blisko związany był z franciszkanami konwentualnymi, mieszkał przez siedem lat w klasztorze przy ul. Franciszkańskiej. Wówczas wstąpił do III Zakonu św. Franciszka, a profesję zakonną złożył w Asyżu, przy grobie Biedaczyny.
W trosce o najbardziej potrzebujących oraz o rozszerzenie Królestwa Serca Bożego w świecie założył w Krakowie w 1894 r. Zgromadzenie Służebnic Najświętszego Serca Jezusowego (sercanek).

„Czego szukacie? - stawia mnie i tobie dzisiaj pytanie Pan Jezus. Co jest dla ciebie i dla mnie w życiu najważniejsze? Jest taka religijna piosenka: „ Co jest najważniejsze, co jest najpiękniejsze, co prawdziwe, jedyne, największe. Za co warto życie dać? Ostatnia zwrotka tej piosenki próbuje odpowiedzieć na postawione w niej na początku pytania: „Kochać co dzień od nowa, kochać co dzień goręcej, co dzień być blisko Boga, razem z Nim iść przez świat: To jest najważniejsze, to jest najpiękniejsze, to prawdziwe, jedyne, największe, za co warto życie dać”.Czy rzeczywiście Jezus Chrystus jest dla nas Drogą, Prawdą i Życiem? Bądź pewien, że nasze ziemskie życie bez Boga nie ma prawdziwej wartości, odpowiedniego celu i właściwego sensu. Apostołowie, gdy usłyszeli pytanie Jezusa „czego szukacie?” - zapytali: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz”? On im odpowiedział: „Chodźcie, a zobaczycie”. Poszli więc i zobaczyli, gdzie mieszka, i tego dnia pozostali u Niego”. Spotkać prawdziwie Jezusa - to od tego momentu pragnąć z Nim zawsze przebywać. To On ma być od tej chwili zawsze w centrum mojego życia. Ma być dla mnie Kimś najważniejszym! A jak jest u ciebie? Czy sprawy tego świata nie przesłaniają ci Boga? Może pieniądze, kariera, polityka, druga osoba jest dla ciebie ważniejsza od Boga? Bóg pragnie aby każdy człowiek żył z Nim każdego dnia w przyjaźni.

ORĘDZIE PAPIEŻA FRANCISZKA

NA ŚWIATOWY DZIEŃ MIGRANTA I UCHODŹCY 2018 roku

Przyjmować, chronić, promować i integrować imigrantów i uchodźców

Drodzy Bracia i Siostry!

„Przybysza, który się osiedlił wśród was, będziecie uważać za obywatela. Będziesz go miłował jak siebie samego, bo i wy byliście przybyszami w ziemi egipskiej. Ja jestem Pan, Bóg wasz!” (Kpł 19,34).

W pierwszych latach mojego pontyfikatu wielokrotnie wyrażałem szczególny niepokój z powodu smutnej sytuacji wielu imigrantów i uchodźców uciekających od wojny, prześladowań, klęsk żywiołowych i ubóstwa. Jest to niewątpliwie „znak czasów”, który starałem się odczytać, prosząc o światło Ducha Świętego począwszy od mojej wizyty na Lampedusie 8 lipca 2013 roku. Ustanawiając nową Dykasterię ds. Integralnego Rozwoju Ludzkiego chciałem aby szczególna sekcja, umieszczona tymczasowo pod moim bezpośrednim kierownictwem wyrażała troskę Kościoła wobec imigrantów, osób przesiedlonych, uchodźców i ofiar handlu ludźmi.

Każdy cudzoziemiec, który puka do naszych drzwi jest okazją do spotkania z Jezusem Chrystusem, utożsamiającym się z cudzoziemcem przyjętym lub odrzuconym każdej epoki (por. Mt 25,35.43). Pan powierza macierzyńskiej miłości Kościoła każdą osobę ludzką zmuszoną do opuszczenia swojej ojczyzny w poszukiwaniu lepszej przyszłości[1]. Troska taka musi być wyrażona w sposób konkretny na każdym etapie doświadczenia migracyjnego: od wyruszenia w drogę, od początku do końca. To wielka odpowiedzialność, którą Kościół pragnie dzielić ze wszystkimi wierzącymi oraz ludźmi dobrej woli, którzy są powołani do odpowiedzi na wiele wyzwań stawianych przez współczesną migrację z wielkodusznością, skwapliwie, mądrze
i dalekowzrocznie, każdy według swoich możliwości.

Litania do Najświętszej Maryi Panny - Matki Bożej Szkaplerznej z Góry Karmel

Kyrie elejson. Chryste elejson. Kyrie elejson
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas
Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo - módl się za nami
Święta Maryjo, Matko Boża,
Święta Maryjo z Góry Karmel,
Święta Maryja, Matko szkaplerza,
Święta Maryjo, przynosząca przywilej sobotni,

Matko Chrystusa,
Gwiazdo morza
Mistyczna drogo do nieba,
Mistyczna gwiazdo Góry Karmel,
Napełniona łaską Bożą,
Wybranko Boga,
Mieszkanie Słowa,
Uczennico Pana,
Prosta drogo do nieba,
Bramo rajska,