Aktualności

95-083 Lutomiersk
ul.Kościuszki 5

Znalezione obrazy dla zapytania artykuły szkolne

UWAGA!!!
Z inicjatywy Wójta Gminy Lutomiersk Pana Tadeusza Borkowskiego Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej
w Lutomiersku w dniach od 1.06.2017 r. do 31.08.2017 r.
zorganizuje zbiórkę artykułów szkolnych dla dzieci  będących w trudnej sytuacji materialnej.
Wszystkie osoby dobrej woli, które chcą wziąć udział w tej akcji, prosimy
o składanie artykułów szkolnych w budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Lutomiersku, Lutomiersk, Pl. Jana Pawła II nr 11 (II budynek Urzędu Gminy w Lutomiersku).

W razie pytań prosimy o kontakt z Gminnym Ośrodkiem Pomocy Społecznej
w Lutomiersku (pokój nr 7, 8, 9, 10).

Godziny pracy:
poniedziałek-7.30-16.30

wtorek-czwartek: 7.30-15.30

piątek: 7.30-14.30
Tel. 43 677 50 11 wew. 139, 211, 212, 213.

Z góry dziękujemy za wsparcie!

Na prośbę Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów przestrzegamy przed nieuczciwymi handlowcami. W trakcie rozmów telefonicznych lub wizyt składanych w domach podają się za przedstawicieli administracji, gazowni, zakładu energetycznego lub dotychczasowych dostawców usług telekomunikacyjnych. Proponują rzekome obniżenie ceny za prąd, gaz czy abonament telefoniczny albo zasłaniają się potrzebą aktualizacji danych. W rzeczywistości podsuwają do podpisania nowe, często droższe, umowy. Nie zostawiają kopii dokumentów. Konsumenci orientują się, że zawarli umowę z nową firmą dopiero po otrzymaniu wysokich rachunków.

Wniebowstąpienie Pańskie

http://smolice.eu/assets/Uploads/wniebowstapienie-2.jpgPo swym zmartwychwstaniu Chrystus ukazywał się uczniom, zaś czterdziestego dnia na ich oczach wzniósł się do nieba z Góry Oliwnej. Określenie "Wniebowstąpienie Pańskie" pochodzi z opisu, przekazanego przez św. Łukasza w Dziejach Apostolskich (Dz 1, 9-11). Ewangeliści piszą o tym fakcie niewiele. Mateusz w ogóle nie mówi o wniebowstąpieniu, Marek wspomina lakonicznie: "Po rozmowie z nimi Pan Jezus został wzięty do nieba" (Mk 16, 19). Jan wzmiankuje w formie przepowiedni. Miejscem wniebowstąpienia Jezusa była Góra Oliwna. Z tej góry, gdzie rozpoczęła się męka Chrystusa, wzięła początek także Jego chwała. Jezus polecił Apostołom, aby nie odchodzili z Jerozolimy, lecz by oczekiwali spełnienia obietnicy zesłania Ducha Świętego (por. Dz 1, 4-5). Po powrocie do Jerozolimy Apostołowie "trwali jednomyślnie na modlitwie razem z niewiastami, Maryją, Matką Jezusa, i braćmi Jego" (Dz 1, 14).
Pan Jezus tajemnicą swojego Wniebowstąpienia żył na długo przed jej dokonaniem się. Przy Ostatniej Wieczerzy wprost zapowiada swoje odejście do niebieskiego Ojca. Motywuje nawet konieczność swego odejścia:
Jezus, widząc, że nadeszła Jego godzina przejścia z tego świata do Ojca, umiłowawszy swoich na świecie, do końca ich umiłował... wiedząc, że... od Boga wyszedł i do Boga idzie (J 13, 1. 3)W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce. A gdy odejdę i przygotuję wam miejsce, przyjdę powtórnie i zabiorę was do siebie, abyście i wy byli tam, gdzie Ja jestem (J 14, 2-3)Znacie drogę dokąd Ja idę... Jeszcze chwila, a świat nie będzie Mnie oglądał... Słyszeliście, że wam powiedziałem: Odchodzę i przychodzę znów do was. Gdybyście Mnie miłowali, rozradowalibyście się, że idę do Ojca (J 14, 19. 28)Teraz idę do Tego, który Mnie posłał, a nikt z was nie pyta Mnie: "Dokąd idziesz?". Ale ponieważ to wam powiedziałem, smutek napełnił wam serce. Jednakże mówię wam prawdę: Pożyteczne jest dla was moje odejście, bo jeżeli nie odejdę, Pocieszyciel nie przyjdzie do was... A jeżeli odejdę, poślę Go do was... Wyszedłem od Ojca i przyszedłem na świat; znowu opuszczam świat i idę do Ojca (J 16, 5-7. 28)

„Nie zostawię was sierotami” - mówi do swoich Uczniów i do każdego z nas Jezus Chrystus. „Ja będę zawsze z wami przez wszystkie dni aż do skończenia świata”. Przedziwne, pełne tajemnicy słowa Pana. Czy Zbawiciel mógłby wypowiedzieć słowa, które odbiegały by od prawdy?  Jest to niemożliwe. Skoro tak powiedział, to rzeczywiście tak jest. W minioną niedzielę mówił o sobie, że jest Drogą, Prawdą i Życiem. Bóg nie może nas zwodzić, okłamywać czy nie dotrzymywać danej nam obietnicy. Tylko On jest Najwyższą Prawdą i źródłem wszelkiej Prawdy. Dzisiejszy człowiek już nie zastanawia się nad oczywistą prawdą, że to Bóg stworzył nieogarniony, pełen harmonii i celowości Wszechświat. Uważa że tak po prostu to wszystko musi tak być. Wszystko mi się należy. To ja jestem panem tego świata.  Egoizm, pycha, brak samokrytycyzmu. A jednak - bądź pewien - Bóg jest. I tylko On ma wpływ na dzisiejszą rzeczywistość i na każdego człowieka, na ciebie również. Przykro jest, że tak wielu w to wszystko już nie wierzy. Wszechmocny Bóg z tobą i ze mną sobie zawsze poradzi. Jemu nic do szczęścia od ciebie i ode mnie nie jest potrzebne. On ma wszystko.

List Episkopatu Polski  z okazji setnej rocznicy objawień Fatimskich

W dzisiejszej Ewangelii Jezus zwraca uwagę na jedną z istotnych cech zbawczej miłości, mianowicie na jej związek z Bożymi przykazaniami. „Jeżeli Mnie miłujecie, będziecie zachowywać moje przykazania. (…) Kto ma przykazania moje i zachowuje je, ten Mnie miłuje” (J, 14,15.21). Miłość uwidacznia się przez zachowywanie przykazań i gwarantuje prawdziwe zjednoczenie z Bogiem w Zmartwychwstałym Chrystusie.

Narastający obecnie deficyt miłości, z równoczesnym lekceważeniem przykazań, sprawia, że żyjemy w świecie naznaczonym głębokimi podziałami i wrogością. Warto o tym przypomnieć w roku, w którym obchodzimy jubileusz setnej rocznicy objawień Matki Bożej, które miały miejsce w Fatimie od 13 maja do 13 października 1917 roku. Objawienia te należą do najbardziej znaczących w życiu Kościoła i nie tracą dziś nic ze swojej aktualności. Świadczy o tym niezwykłe zainteresowanie Fatimą ludu Bożego wraz ze swymi pasterzami, inspirowanymi nauczaniem papieży, zwłaszcza św. Jana Pawła II. Papież Polak włączył w poczet błogosławionych dwoje dzieci fatimskich: Hiacyntę i Franciszka, zaś czcigodną Sługę Bożą, siostrę Łucję, przyjmował na audiencjach i korespondował z nią aż do jej śmierci. Troje dzieci z Fatimy, mimo ich bardzo młodego wieku, pozostawiło nam świetlany przykład miłości Boga, modlitwy i cierpienia, ofiarowanych w potrzebach Kościoła i świata, zwłaszcza w intencji nawrócenia grzeszników, zachowywania przykazań Dekalogu oraz wybawienia nas od wojny. W świetle tych objawień  Kościół rozeznaje znaki czasu.

Znalezione obrazy dla zapytania 100 lecie objawień fatimskichW 2017 r. obchodzimy 100. rocznicę „pierwszej wizyty złożonej w Fatimie przez Panią przybyłą z Nieba”. W ramach przygotowań do tego jubileuszu trwa Wielka Nowenna Fatimska, zapoczątkowana 13 maja 2009 r. Każdy rok nowenny ma swoje programowe hasło, nawiązujące do treści orędzia fatimskiego. W 2012 r. są to słowa: „Nie żyjemy dla siebie”, zwracające uwagę na konieczność wynagradzania Bogu za grzechy świata. - Mając na uwadze realizację słów Maryi wypowiedzianych w Fatimie, warto przypomnieć, że w 1939 r. s. Łucja pisała do Ojca Świętego Piusa XII, iż gdyby ludzie włożyli więcej wysiłku w propagowanie i przyjęcie nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, mogłoby nie być II wojny światowej - zaznaczył w wypowiedzi dla „Niedzieli” ks. dr Krzysztof Czapla, dyrektor Sekretariatu Fatimskiego w Zakopanem na Krzeptówkach, koordynującego przebieg Wielkiej Nowenny Fatimskiej. - Każdy z nas powinien stać się świadkiem orędzia fatimskiego przez osobiste praktykowanie i wypełnienie apelu, jaki Matka Boża skierowała do świata w Fatimie. A przypomniała nam i pouczyła nas, iż Bóg pragnie ratować grzeszników, świat i Kościół przez nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca - mówi dyrektor Sekretariatu Fatimskiego. Jego zdaniem, wezwanie Matki Bożej pozostaje w dalszym ciągu aktualne i czeka na odpowiedź, wyrażoną zadośćuczynieniem za innych, zwłaszcza za zatwardziałych grzeszników. Aby świat ocalić, potrzebna jest wiedza o objawieniach Matki Bożej w Fatimie i wiara w nadprzyrodzoną moc tych objawień.
Każdy z nas może się włączyć w dowolnym czasie w Wielką Nowennę Fatimską przez codzienny Różaniec, ofiarę daną z miłością i uległością wobec woli Bożej, a także przez nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca i świadome poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi. Informacje na temat nowenny można uzyskać na stronie: www.sekretariatfatimski.pl.

  

Przykazania kościelne nakazują raz w roku przestąpić do spo­wiedzi św. i przyjąć Komunię św. Jak należy rozumieć te przykazania i kiedy trzeba ten obowiązek wypełnić?

Obowiązek spowiadania się przynajmniej raz w roku przed wła­snym duszpasterzem i przyjęcia Komunii św. w okresie Wielkanocnym ustanowił w 1215 roku IV Sobór Laterański. Sobór Trydencki zarzą­dził, by doroczna spowiedź odbywała się w Wielkim Poście, nie wspo­minając jednak o przymusie parafialnym. Wzrost liczebności spowie­dzi i Komunii św. poza okresem Wielkanocnym w XVII-XVIII wieku świadczy, że część wiernych przystępowała do sakramentów nie tylko wskutek grożących im sankcji.Katechizm Kościoła Katolickiego z 1992 r. poucza, że przykazania kościelne odnoszą się do życia moralnego, które łączy się z życiem liturgicznym i czerpie z niego swoją moc. W Katechizmie znajdujemy pouczenie, że charakter obowiązujący tych przykazań jest potrzebny w tym celu, abyśmy mieli „zagwarantowane minimum ducha modlitwy i wysiłku moralnego we wzrastaniu miłości Boga i bliźniego” (KKK 2041). Katechizm zamieszcza pięć przykazań kościelnych i krótko tłu­maczy ich znaczenie dla nas. Drugie przykazanie kościelne na­kazuje „przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu po­kuty”.