Aktualności

95-083 Lutomiersk
ul.Kościuszki 5

Znalezione obrazy dla zapytania uczniowie z emausDzisiaj wpatrujemy się w Zmartwychwstałego Pana, który spotyka się w drodze z Jerozolimy do Emaus z dwoma smutnymi, bez żadnej nadziei uczniami. W tym momencie chciało by się zapewne zanucić religijną piosenkę: „On szedł w spiekocie dnia i w szarym pyle dróg, a idąc uczył kochać i przebaczać”. Przygodni wędrowcy Kleofas i jego przyjaciel nie poznali Pana. Jest to jedna z najpiękniejszych scen Nowego Testamentu. Przerażeni wędrowcy są dla nas symbolem chrześcijańskiej drogi. By rozpoznać w naszym życiu Zmartwychwstałego Pana, trzeba tak jak uczniowie wybrać się w drogę, w drogę, którą trzeba poznać, pokochać, by w końcu naśladować Jezusa, który dla nas umarł i zmartwychwstał. W tę drogę trzeba zabrać ze sobą wiarę w sercu. Wiary nie można nabyć jako stałej i niezmiennej wartości. Nasza wiara posiada charakter dynamiczny, nieustannie się rozwija. Wiara polega na pokornym kroczeniu ścieżkami wyznaczonymi przez Boga. Jesteśmy bowiem jedynie gośćmi i pielgrzymami na tej ziemi. Czy jesteśmy świadomi, iż nasze życie, nasza wiara jest pielgrzymowaniem, drogą? Czy podejmujemy nasze kroczenie do Boga z całą świadomością i dobrowolnością jako wyjście od Boga i zmierzanie do Niego. Podróżnicy do Emaus są smutni i zniechęceni. Przeżywają gorzki smak wielkiej porażki życiowej. I właśnie dlatego postanawiają oddalić się od Jerozolimy, miejsca, które przypomina im ich porażkę. Umarła w nich nadzieja związana z Jezusem. A myśmy się spodziewali… mówią rozgoryczeni do jeszcze Nieznajomego Towarzysza ich drogi. Niczego już się nie spodziewają. Żyją bez nadziei.

Staje przed nami dzisiaj święty Józef Robotnik. Pan Jezus w dzisiejszej Ewangelii prosi nas: „byśmy troszczyli się nie o ten pokarm, który ginie, ale o ten, który trwa na wieki, a który da wam Syn Człowieczy”. Życie ludzkie jest ściśle, nierozerwalnie związane z pracą. W Księdze Koheleta ze ST w rozdziale III czytamy: „W ziemskim życiu wszystko ma swój czas. Jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod Niebem. Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania, czas zabijani i czas leczenia, czas rodzenia i czas umierania, czas płaczu i czas śmiechu, czas szukania i czas tracenia, czas milczenia i czas mówienia, czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju. Bóg obarczył ludzi, by się trudzili. Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie. Nie pojmie jednak człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca”. Pierwszą podstawową wartością pracy jest sam człowiek. Miarą pracy jest godność osoby ludzkiej. Zagadnienie pracy ludzkiej jest obecne w Kościele od jego początków. Jednak dopiero wiek XIX, ze swoimi zagrożeniami dla systemu pracy, wymusił podjęcie systematycznej refleksji nad pracą. Papież Leon XIII w encyklice Rerum novarum przypomniał o godności człowieka, równości wszystkich ludzi i godności pracy ludzkiej. Godność człowieka ma swe źródło nie tylko w godności osobowej, ale również w fakcie doskonalenia przez pracę świata, w którym żyje i na którym wyciska niejako swe znamię.

Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski połączyła się już od wielu lat z rocznicą uchwalenia w 1971 roku Konstytucji 3 Maja. Ściśle i mocno jednoczy ten dzień Uroczystość Kościelną ze Świętem państwowym. W tym dniu mamy bardziej w pamięci i w sercu słowa Marii Konopnickiej: „Nigdym ja ciebie, ludu nie rzuciła, nigdym ci swego nie odjęła lica.
Ja po dawnemu - moc twoja i siła. Bogurodzica”. U początku państwowości naszego Narodu, kiedy na naszej polskiej ziemi stanął przed 1050 laty krzyż, stawiany rękami Mieszka i Dąbrówki, pod tym krzyżem stanęła Maryja. Pod Jej opiekę zawsze uciekali się od tysiąca pięćdziesięciu lat nasi praojcowie. Jan Paweł II kiedy w 1979 roku żegnał się z nami po pierwszej historycznej pielgrzymce do Ojczyzny, będącej jeszcze nie w pełni wolnej wołał: „I dlatego - zanim stąd odejdę, proszę was, abyście całe to duchowe dziedzictwo, któremu na imię „Polska” raz jeszcze przyjęli z wiarą, nadzieją i miłością. Abyście nie podcinali sami tych korzeni, z których wyrastamy. Proszę was: abyście szukali zawsze duchowej mocy u Tego, u którego tyle pokoleń ojców naszych i matek ją znajdowało”.  Przywołajmy także tutaj słowa Adama Asnyka : „Ale nie depczcie przeszłości ołtarzy, choć macie sami doskonalsze wznieść. Na nich się jeszcze święty ogień żarzy. I miłość ludzka stoi tam na straży. I wy winniście im cześć!”  Dwa wydarzenia historyczne: ogłoszenie Matki Najświętszej Królową Korony Polskiej przez króla Jana Kazimierza i uchwalenie Konstytucji 3 Maja.

3 maja
Najświętsza Maryja Panna Królowa Polski
główna Patronka Polski

Znalezione obrazy dla zapytania uroczystość nmp królowej polskiTytuł Matki Bożej jako Królowej narodu polskiego sięga drugiej połowy XVI wieku. Grzegorz z Sambora, renesansowy poeta, nazywa Maryję Królową Polski i Polaków. Teologiczne uzasadnienie tytułu "Królowej" pojawi się w XVII wieku po zwycięstwie odniesionym nad Szwedami i cudownej obronie Jasnej Góry, które przypisywano wstawiennictwu Maryi.
Wyrazicielem tego przekonania Polaków stał się król Jan Kazimierz, który 1 kwietnia 1656 roku w katedrze lwowskiej przed cudownym obrazem Matki Bożej Łaskawej obrał Maryję za Królową swoich państw, a Królestwo Polskie polecił jej szczególnej obronie. W czasie podniesienia król zszedł z tronu, złożył berło i koronę, i padł na kolana przed wielkim ołtarzem. Zaczynając swoją modlitwę od słów: "Wielka Boga-Człowieka Matko, Najświętsza Dziewico", ogłosił Matkę Bożą szczególną Patronką Królestwa Polskiego. Przyrzekł szerzyć Jej cześć, ślubował wystarać się u Stolicy Apostolskiej o pozwolenie na obchodzenie Jej święta jako Królowej Korony Polskiej, zająć się losem ciemiężonych pańszczyzną chłopów i zaprowadzić w kraju sprawiedliwość społeczną. Po Mszy świętej, w czasie której król przyjął również Komunię świętą z rąk nuncjusza papieskiego, przy wystawionym Najświętszym Sakramencie odśpiewano Litanię do Najświętszej Maryi Panny, a przedstawiciel papieża odśpiewał trzykroć, entuzjastycznie powtórzone przez wszystkich obecnych nowe wezwanie: "Królowo Korony Polskiej, módl się za nami".

Przykazania kościelne nakazują raz w roku przestąpić do spo­wiedzi św. i przyjąć Komunię św. Jak należy rozumieć te przykazania i kiedy trzeba ten obowiązek wypełnić?

Obowiązek spowiadania się przynajmniej raz w roku przed wła­snym duszpasterzem i przyjęcia Komunii św. w okresie Wielkanocnym ustanowił w 1215 roku IV Sobór Laterański. Sobór Trydencki zarzą­dził, by doroczna spowiedź odbywała się w Wielkim Poście, nie wspo­minając jednak o przymusie parafialnym. Wzrost liczebności spowie­dzi i Komunii św. poza okresem Wielkanocnym w XVII-XVIII wieku świadczy, że część wiernych przystępowała do sakramentów nie tylko wskutek grożących im sankcji.Katechizm Kościoła Katolickiego z 1992 r. poucza, że przykazania kościelne odnoszą się do życia moralnego, które łączy się z życiem liturgicznym i czerpie z niego swoją moc. W Katechizmie znajdujemy pouczenie, że charakter obowiązujący tych przykazań jest potrzebny w tym celu, abyśmy mieli „zagwarantowane minimum ducha modlitwy i wysiłku moralnego we wzrastaniu miłości Boga i bliźniego” (KKK 2041). Katechizm zamieszcza pięć przykazań kościelnych i krótko tłu­maczy ich znaczenie dla nas. Drugie przykazanie kościelne na­kazuje „przynajmniej raz w roku przystąpić do sakramentu po­kuty”.

Co chwila pojawiają się w internecie informacje o możliwości spo­wiedzi przez Internet lub przez telefon. Czy rzeczywiście możliwe jest korzystanie z sakramentu pokuty w ten sposób?

Sakrament pokuty przez wieki był sprawowany w różnych formach, zawsze jednak konieczna była obecność spowiednika i penitenta. Ko­deks Prawa Kanonicznego stwierdza, iż „miejscem właściwym przyj­mowania spowiedzi jest kościół lub kaplica” (Kan. 964 § 1). Spowiedzi nie należy przyjmować poza konfesjonałem, z wyjątkiem uzasadnionej przyczyny (Kan. 964 § 3). Kodeks nie wspomina o możliwości spowie­dzi za pośrednictwem urządzeń tech­nicznych czy pełnomocnika. Pytanie o możliwość udzielania sakramen­tów na odległość nie jest w Koście­le pytaniem nowym. Już w połowie XIII wieku św. Tomasz z Akwinu, stwierdził, że na odległość nie da się udzielić żadnego sakramentu. Stolica Apostolska – dekretami z 20 sty­cznia 1602 r. i 7 stycznia 1603 r. – stanowczo zakazała pojawiającej się praktyki spowiedzi za pośrednictwem listu, zwłaszcza w krajach pro­testanckich. Pytanie o możliwość spowiadania się na odległość powró­ciło po wynalezieniu telefonu. Jednak Penitencjara Apostolska 1 lipca 1884 r. nie wyraziła zgody. Papieska Rada ds. Środków Społecznego

Znalezione obrazy dla zapytania 100 lecie objawień fatimskichW 2017 r. obchodzimy 100. rocznicę „pierwszej wizyty złożonej w Fatimie przez Panią przybyłą z Nieba”. W ramach przygotowań do tego jubileuszu trwa Wielka Nowenna Fatimska, zapoczątkowana 13 maja 2009 r. Każdy rok nowenny ma swoje programowe hasło, nawiązujące do treści orędzia fatimskiego. W 2012 r. są to słowa: „Nie żyjemy dla siebie”, zwracające uwagę na konieczność wynagradzania Bogu za grzechy świata. - Mając na uwadze realizację słów Maryi wypowiedzianych w Fatimie, warto przypomnieć, że w 1939 r. s. Łucja pisała do Ojca Świętego Piusa XII, iż gdyby ludzie włożyli więcej wysiłku w propagowanie i przyjęcie nabożeństwa pierwszych sobót miesiąca, mogłoby nie być II wojny światowej - zaznaczył w wypowiedzi dla „Niedzieli” ks. dr Krzysztof Czapla, dyrektor Sekretariatu Fatimskiego w Zakopanem na Krzeptówkach, koordynującego przebieg Wielkiej Nowenny Fatimskiej. - Każdy z nas powinien stać się świadkiem orędzia fatimskiego przez osobiste praktykowanie i wypełnienie apelu, jaki Matka Boża skierowała do świata w Fatimie. A przypomniała nam i pouczyła nas, iż Bóg pragnie ratować grzeszników, świat i Kościół przez nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca - mówi dyrektor Sekretariatu Fatimskiego. Jego zdaniem, wezwanie Matki Bożej pozostaje w dalszym ciągu aktualne i czeka na odpowiedź, wyrażoną zadośćuczynieniem za innych, zwłaszcza za zatwardziałych grzeszników. Aby świat ocalić, potrzebna jest wiedza o objawieniach Matki Bożej w Fatimie i wiara w nadprzyrodzoną moc tych objawień.
Każdy z nas może się włączyć w dowolnym czasie w Wielką Nowennę Fatimską przez codzienny Różaniec, ofiarę daną z miłością i uległością wobec woli Bożej, a także przez nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca i świadome poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi. Informacje na temat nowenny można uzyskać na stronie: www.sekretariatfatimski.pl.

  

Litania do Najświętszej Maryi Panny - Matki Bożej Szkaplerznej z Góry Karmel

Kyrie elejson. Chryste elejson. Kyrie elejson
Chryste, usłysz nas. Chryste, wysłuchaj nas
Ojcze z nieba, Boże - zmiłuj się nad nami.
Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Duchu Święty, Boże,
Święta Trójco, Jedyny Boże,

Święta Maryjo - módl się za nami
Święta Maryjo, Matko Boża,
Święta Maryjo z Góry Karmel,
Święta Maryja, Matko szkaplerza,
Święta Maryjo, przynosząca przywilej sobotni,

Matko Chrystusa,
Gwiazdo morza
Mistyczna drogo do nieba,
Mistyczna gwiazdo Góry Karmel,
Napełniona łaską Bożą,
Wybranko Boga,
Mieszkanie Słowa,
Uczennico Pana,
Prosta drogo do nieba,
Bramo rajska,