Sakrament chorych

95-083 Lutomiersk
ul.Kościuszki 5

Sakramenty i posługa

SAKRAMENT CHORYCH

Sakrament namaszczenia chorych jest przeznaczony do umocnienia osób dotkniętych poważną chorobą oraz dla tych, którzy zbliżają się do kresu życia.  Chrystus przyszedł, aby uleczyć całego człowieka, jego duszę i ciało. On jest lekarzem, którego potrzebują chorzy. Jego współczucie dla wszystkich cierpiących posuwa się tak daleko, że Jezus utożsamił się z nimi: "Byłem chory, a odwiedziliście Mnie". Chrystus wziął na siebie nasze słabości i nosił nasze choroby, a przez swoją mękę i śmierć na krzyżu nadał cierpieniu nowe znaczenie. Teraz może ono upodabniać nas do Niego i jednoczyć z Jego zbawczą męką. Chrystus wezwał swoich uczniów do uczestnictwa w Jego posłudze współczucia i uzdrawiania. Już w czasach apostolskich kapłani Kościoła modlili się nad chorym i namaszczali go olejem w imię Pana. Szczególną łaską tego sakramentu jest dar Ducha Świętego, który odnawia ufność i wiarę w Boga oraz umacnia przeciw pokusie zniechęcenia i trwogi przed śmiercią. Wsparcie Pana przez moc Jego Ducha ma prowadzić chorego do uzdrowienia duszy, a także do uzdrowienia ciała, jeśli to służy dobru duchowemu. Namaszczenie chorych przynosi również odpuszczenie grzechów.

Sakrament namaszczenia chorych udzielany jest najczęściej przy okazji I piątku miesiąca, gdy kapłani odwiedzają chorych. Raz w roku udzielany jest w czasie Mszy św. w dniu wspomnienia Matki Bożej z Lourdes – 11 lutego. W sytuacji nagłej choroby czy zbliżającej się operacji, można zawsze przyjść do kościoła i poprosić księdza o udzielenie sakramentu lub zaprosić kapłana do domu osoby, która nie jest w stanie dotrzeć do kościoła.

 Przygotowanie chorego i jego pokoju:

- chorego należy ubrać czysto (z wyjątkiem nagłych wypadków),

- pokój powinien być wysprzątany,

- stół nakryty białym obrusem,

- na stole powinien być: krzyż, świece (przynajmniej jedna), tamponiki z waty, woda święcona na talerzu i kropidło, czysta woda w szklance i łyżeczka (do ewentualnego popicia przez chorego),

- radio i telewizor wyłączone.

 

 Zasady zachowania się rodziny w czasie odwiedzin chorego:

- ktoś powinien czuwać przy drzwiach wejściowych,

- gdy kapłan wchodzi z Panem Jezusem rodzina powinna klęczeć w milczeniu (nie przed kapłanem, ale przed Jezusem Eucharystycznym),

- w momencie wejścia kapłana ktoś z obecnych powinien poinformować jakie sakramenty życzy sobie chory i jaka jest jego świadomość,

- w czasie spowiedzi rodzina czeka na zewnątrz pokoju chorego,

- po spowiedzi rodzina wchodzi do pokoju i modli się na klęcząco wraz z chorym,

- rodzina wstaje dopiero po wyjściu kapłana z Panem Jezusem (chyba, że kapłan zakończył udzielanie Komunii i już nie ma Eucharystii, wówczas wszyscy wstają).

Z wezwaniem kapłana nie należy czekać aż do momentu, gdy stan chorego powoduje utratę jego świadomości czy nawet przytomności.  Sakrament namaszczenia przyjmują chorzy - żywi. Sakramentu namaszczenia nie udziela się zmarłym!

Sakrament chorych można przyjmować wielokrotnie w ciągu życia!

 W przypadku, gdy chory zachowujący pełną świadomość w sposób kategoryczny nie życzy sobie obecności kapłana oraz przyjęcia sakramentów (namaszczenia, pokuty, Eucharystii) zaś rodzina wbrew jego woli wzywa z posługą - również o tym należy powiadomić kapłana przy wejściu, aby był on uprzedzony o potrzebie przeprowadzenia z chorym rozmowy duszpasterskiej.